شمارهٔ ۱۶۲

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - ابیات پراکنده

ز اندیشه بد گوست، کرم های لئیمان
بی واهمه ابنای زمان رنگ نبازند

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید