شمارهٔ ۱۶۴

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - ابیات پراکنده

فکر زلفت، دود دل را دسته سنبل کند
حرف رخسارت، نفس را رشک شاخ گل کند

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید