شمارهٔ ۲۱۱

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - ابیات پراکنده

ز آتشپاره خود گرمیی تا وا کشم، هردم
چو اشک شمع در هر گام میگیرم سر راهش

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید