شمارهٔ ۲۲۵

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - ابیات پراکنده

ضعیف و ناتوان کرده است از بس دوری یارم
چو مغز استخوان در نی بماند تا ناله زارم

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید