شمارهٔ ۲۳۵

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - ابیات پراکنده

گر بیاد شعله خوی تو افغان سرکنیم
هر کجا چون شعله بنشینیم، خاکستر کنیم

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید