شمارهٔ ۲۶۰

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - ابیات پراکنده

از اینکه دربه‌دری، پیش دوست جای نداری!
ز خلق می‌طلبی نان، مگر خدای نداری؟!

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید