شمارهٔ ۷۹

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - ابیات پراکنده

زر چو شد جمع، ز خود حادثه بر می آرد
آتش خرمن گل، بر سر هم ریختن است!

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید