شمارهٔ ۳۲

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن

در بادیه ای که عقل را راهی نیست
گر کوه درو،‌سیر کند کاهی نیست
گر هیچ رونده ای طلب خواهی کرد
شایستهٔ این بادیه جز آهی نیست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید