شمارهٔ ۱۵

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب بیست و هشتم: در امیدواری نمودن

گر تو سر موئی سر من داشتیی
چون موی مرا تافته بگذاشتیی
آخر روزی با من حیران مانده
نومید نیم بوکه کنی آشتیی

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید