شمارهٔ ۱۶

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب بیست و هشتم: در امیدواری نمودن

عشق تو که همچو آتشم می‌آید
در خورد دل رنج‌کشم می‌آید
در بیم تو و امید تو پیوسته
زیر و زبر آمدن، خوشم می‌آید

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید