شمارهٔ ۱۶

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن

ای دوست ز اندوه دل ریش چه سود
پیش از من و تو چو رفت از پیش چه سود
صد سال و هزار سال اگر سارَخْکی
بر سندانی همی زند خویش چه سود

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید