شمارهٔ ۱۷

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن

تقدیر چو سابق است تعلیم چه سود
جز بندگی و رضا و تسلیم چه سود
پیوسته ز بیم عاقبت می‌سوزی
این کار چو بودنی است از بیم چه سود

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید