شمارهٔ ۱

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن

جان سوخته سرفکنده میباید بود
چون شمع، به سوز، زنده میبایدبود
کارت به مراد این خدائی باشد
ناکامی کش که بنده میباید بود

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید