شمارهٔ ۲

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن

گر جان ببرد عشق توام جان آنست
ور درد دهد جملهٔدرمان آنست
هر ناکامی که باشد این طایفه را
میدان به یقین که کام ایشان آنست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید