شمارهٔ ۱۶

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق

اندیشهٔ عالمی مرا افتادست
هر جاکه فتد غمی مرا افتادست
چون خوش دارم دلت که تا جان دارم
تنها همه ماتمی مرا افتادست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید