شمارهٔ ۴۰

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

چون سنگ وجود لعل شد کانم را
در میبینم قطرهٔ بارانم را
برخاست دلم چنان که ننشیند باز
از بس که فرو نشاندم جانم را

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید