شمارهٔ ۴۱

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

چون وصل، غمم بر غمِ هجران بفزود
بس درد که بر امید درمان بفزود
ازمعنی بینهایتم جان میکاست
چون جمله یکی گشت مرا جان بفزود

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید