شمارهٔ ۴۹

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

شب نیست که جان بی تو به لب مینرسد

روزی نه که در غصّه به شب مینرسد

زلفِ تو چنین دراز و من در عجبم

تا دست بدو از چه سبب مینرسد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...