شمارهٔ ۵۰

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

در زلف اگرچه جایگاهی سازی
با این دلِ سرگشته نمیپردازی
با تو سخنِ زلف تو مینتوان گفت
زیرا که ورا از پسِ پشت اندازی

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید