شمارهٔ ۵۱

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

زان خط که به گردِ شکر آوردی تو
خوندلم و قفای خود خوردی تو
گفتم که مکن به دلبری زلفت کژ
دیدی که بتافتی و کژ کردی تو

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید