شمارهٔ ۷۱

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

چون مشکِ خط تو سایه‌ور می‌افتد
خورشید به زیرِ سایه درمی‌افتد
زیبنده‌ترست موی و بالا باری
کان موی به بالای تو برمی‌افتد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید