شمارهٔ ۷۲

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

زلف تودگر ز دست نگذارم من
تا بو که دل از شست برون آرم من
گویم که دلِ مرا چراندهی باز
گوئی که برو دلِ تو کی دارم من

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید