شمارهٔ ۶

از اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات - الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة

دل گفت که ای جانِ من آن زهره کِراست
کز خاکِ درِ تو توتیا یارد خواست
از ذات منزّهی و از عیب جدا
تو پاکی و بر تو « قُلْ هُوَ اللَّهُ » گُواست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید