شمارهٔ ۷
از اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات - الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
در دایرهٔ وجود موجود تویی
مقصود نگویمت که معبود تویی
گر در غزلی نامِ خط و زلف برم
میدان که بهانه است، مقصود تویی
نظرات
در حال بارگذاری نظرات
لطفاً صبر کنید...