شمارهٔ ۲۱

از اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات - الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط

ناجسته دوای درد خویش ار مردی
داغی چه نهی بر دل صاحب دردی
جان از بر تو چو گرد برخیزد به
زان کز تو نشیند به دلی برگردی

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید