شمارهٔ ۲۲
از اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات - الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط
هرگز نبود که در دلم جان نشوی
از گریهٔ زار من تو خندان نشوی
آری پس از این جهان جهانی دگر است
با دوست چنان زی که پشیمان نشوی
نظرات
در حال بارگذاری نظرات
لطفاً صبر کنید...