شمارهٔ ۱۰۹

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - ابیات پراکنده

آنچنان از نگهم سر ز حیا پیش افگند
که توان از گل قالی عرق شرم گرفت!

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید