شمارهٔ ۱۱۰

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - ابیات پراکنده

شور عشق استادگی کرد، از سرم سامان گرفت
طوق زلفش بر گلویم پا فشرد و جان گرفت!

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید