شمارهٔ ۱۱۵

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - ابیات پراکنده

نکو، ز چشم دل، از صحبت بدان افتد
شکر ز تلخی بادام از دهان افتد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید