شمارهٔ ۱۲۷

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - ابیات پراکنده

آه گرمم چشمه خورشید را بی آب کرد
ناله خارا گدازم، کوه را سیلاب کرد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید