شمارهٔ ۱۲۶

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - ابیات پراکنده

زبون رود سخن نرم خصم از دل
چونان می‌ده که از معده دیر می‌گذرد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید