شمارهٔ ۱۳۵

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - ابیات پراکنده

ز نانخورش به ترش‌رویی زمانه بساز
شکر به تلخی ممنون شدن نمی‌ارزد!

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید