شمارهٔ ۱۳۶

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - ابیات پراکنده

خانه تن، چو بسیل اجل از هم ریزد
خبر مرگ تو گردیست کز آن برخیزد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید