شمارهٔ ۱۷۱

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - ابیات پراکنده

آب میگردد بدور لعل او از دود خط
یاد آن روزی که حلوای لبش بی دود بود؟!

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید