شمارهٔ ۱۷۲

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - ابیات پراکنده

. . .
هر کو تهی ز خویش چون نقش نگین بود

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید