شمارهٔ ۱۷۶

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - ابیات پراکنده

بی‌تو، دانی روز من در کنج غم چون می‌رود؟
خنده می‌آید به حالم، گریه بیرون می‌رود!

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید