شمارهٔ ۲۰۷

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - ابیات پراکنده

گرفتگی نبود با زبان خوش سخنش
سخن گسسته برآید ز تنگی دهنش

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید