شمارهٔ ۲۴۴

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - ابیات پراکنده

ز لطف حق شمر با خویشتن احساس مردم را
اگر ریزش کند ابر، ای گلستان شکر دریا کن

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید