شمارهٔ ۲۴۵

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - ابیات پراکنده

قامت از پیری چو خم شد، دل ازین ویران بکن
بر تو چون این تیغ کج شد راست، دل از جا بکن

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید